top of page

Whiteboard - een speeltuin voor alle belevingen

Toen onze zoon nog heel jong was, konden we nog best goed naar de speeltuin met hem. Hij was klein en nog niet zo snel. Dat maakte het begeleiden redelijk vergelijkbaar met de begeleiding van een andere peuter. Echt genieten deed hij 'maar' van 2 dingen: spelen met zand, takjes, en bladeren en samen op schoot schommelen. Wij hadden in die tijd nog geen idee van de betekenis van deze manieren van spelen. Pas later leerden we dat het manieren zijn om met de prikkels om hem heen om te gaan. Samen schommelen is veilig en beweging geeft het lichaam rust. De herhaling van gooien en strooien met materiaal heeft een soortgelijke werking. Toen hij groter werd, werd het spelen niet vanzelf diverser. We kregen toen in de gaten dat er heel veel obstakels waren die zijn spel belemmerden. Geluiden, reflecties en drukte bijvoorbeeld. Maar ook toestellen of spelletjes die teveel vroegen van zijn motoriek, kracht of vermogen om balans te houden. We gingen ons hierin verdiepen en kregen later ook gerichte ondersteuning van een gespecialiseerde fysiotherapeut. Wat we leerden is dat veel kinderen met autisme moeite hebben met het houden van overzicht, de ander begrijpen, onvoorspelbare situaties en sterke of juist zwakke prikkels. Dit gegeven wordt in diverse theorieën uitgediept. Thuis koppelden we kennis en praktijk aan elkaar tijdens de begeleiding: 'eerst het lichaam in balans, dan pas iets vragen', was ons mantra. Een speeltuin is een plek die veel vraagt van iemand met een combinatie van input-, verwerkings- en uitingsproblemen. Wat als je niet kunt zeggen hoe je graag speelt? Wat als je constant overweldigd kunt raken? Wat als je geen contact kunt maken? Niet naar de wc durft vanwege de akoestiek en dat niet kunt zeggen? Dit heeft rechtstreeks impact op de (sociale) ontwikkeling van je kind. Toen onze ogen open gingen, zagen we dat een speeltuin op alle terreinen energie vraagt en stress oproept. Niet zo gek dus dat er weerstand en zelfs meltdowns aan te pas kwamen. En dat gaf ons dan weer stress. Daar komt bij dat ons leven praktisch niet aansluit bij het leven van kinderen in de buurt. Dus als we er al eens speelden, dan waren er zelden andere kinderen. Lange tijd was dit een pijnlijke en eenzame realiteit. Ook voor ons als ouders. Pas toen hij 9 werd, veranderde dit met het verjaardagsfeestje dat later Klauterkooi werd. En nu ben ik zover dat ik die realiteit kan omzetten in iets om door te geven. Want ik merk dat er nog een wereld te winnen is in het vergroten van het bewustzijn en de definitie van een inclusieve speeltuin. Met dank aan onze pijnlijke ervaringen, de kennis die we hebben opgedaan in alle Klauterkooien en vele herkenbare verhalen en input van andere ouders. Onze kennis en ervaringen zijn gebundeld in dit whiteboard bomvol tips, ontwerpsuggesties en vragen die je kunt stellen voor een inclusieve speeltuin. Want wie door andere ogen kijkt, ziet dat inclusie meer is dan een aangepast speeltoestel. En het mooie is, meer hoeft niet moeilijk te zijn!
Soort project
Whiteboard inspiratie voor speeltuinbeheerders, speeltuinontwerpers, en beleidsmakers op het gebied van spelen
Datum
november 2026
Locatie
Zwolle
Gebruiken en delen
Dit whiteboard is met veel aandacht en schaarse vrije tijd van mij uitgewerkt. Het doel hiervan is dat het bijdraagt aan inclusievere speeltuinen. Wil je dit gebruiken om een speeltuin te verbeteren? Super! Wil je dit kopiëren voor eigen middelen? Vermeld dan even waar je het vandaan hebt!
bottom of page